دکترانه

یک سری رشته های تخصصی پزشکی هست که گاهی بهشون فکر میکنم. رشته های عجیبی هستن که اگه خودم نمی دیدم هیچوقت فکر نمی کردم یک همچین رشته هایی هم وجود داشته باشه. مثلا چی؟ مثلا فلانی متخصص درد هست. "درد"! اگه ایشون رو نمیدیدم فکر نمی کردم متخصص درد هم وجود داشته باشه. توی این شهر کوچیک ما متخصص درد از عجایبه. یعنیا خیلی دلم میخواد بدونم متخصص درد دقیقا چیکار میکنه. همکارا میگن مثلا اگه کف دستت یا هر جای دیگه ی بدنت اندازه یه دکمه ی فسقلی درد کنه ایشون می دونن که این درد مال چیه! الله واعلم! حتما می دونه دیگه. حتما همینه!

یا مثلا متخصص طب اورژانس. وقتی میری اورژانس پزشک کشیک دستور بستری میده، اون پزشکی که دستور بستری ی اورژانسی رو میده پزشک عمومیه ولی وقتی وارد اورژانس شدی و بستری شدی اونی که ویزیتت میکنه متخصص طب اورژانسه. باید رشته ی عجیبی باشه طب اورژانس. عجیب و مظلوم! آخه این متخصصین طفلک طب اورژانس نه می تونن مطب بزنن نه هیچی، تازه مردم هم به عنوان متخصص قبولشون ندارن چون توی اورژانس مستقر هستن مردم فکر میکنن پزشک عمومی ان! البته خیلی هم مهم نیست. چرا؟ چون به هر حال مردم همه رو به اسم دکتر میشناسن و خیلی به تخصص هاشون کاری ندارن. مخصوصا توی اورژانس ها....

خب، امروز از صبح گرفتار این دکترای نازنینم. بعضیاشون خیلی خوش اخلاقن. ولی نمی دونم چه سریه که اغلب روانپزشکها کمی اخلاقشون تنده. آدم می ترسه ازشون....

مثل پروانه...