غصه

میگفت یه دونه پسرم رو به خاطر چشمش بردم دکتر، سُرو مُر و گُنده، با حال خوب، با خوشدلی. معلوم شد که بین چشم و مغزش یه غده ست به این بزرگی! عمل شد، خونه م رو فروختم. پنجاه و هشت میلیون پول عملش شد، فقط تونستن نصفش رو بردارن. باید دوباره عمل بشه. یه چشمش بینایی نداره اون یکی هم حتما باید چشم بند بزنه توی نور لامپ نباشه، تلویزیون نبینه، درس نخونه.... بچه دبیرستانی که اینهمه امید داری بهش، یهو اینجوری بشه.... بغض کرده بود. میگفت اگه بیمه تکمیلی باشیم یه کم هزینه ش کمتر بشه، بارمالیش از رو دوشمون برداشته بشه....

غصه م گرفت

برای پدر و مادر خیلی سخته بچه ش مریض باشه و عذاب بکشه

برای بچه هم سخته، پدر و مادر.....

مثل پروانه...